Handicapy

Dla każdego meczu dnia liczymy prognozowaną przewagę jednej drużyny nad drugą: różnicę ich średnich różnic punktowych z ostatnich meczów — tym pełniej, im więcej meczów za nią stoi, bo przy kilku część różnicy to przypadek — plus atut własnego parkietu, wyliczony osobno dla każdej ligi z jej zakończonych meczów. Wynik porównujemy z handicapem bukmacherów — linią sharp, a bez niej medianą rynku.

Lista zaczyna się od meczów, w których nasza prognoza najbardziej odbiega od handicapu. Każdy mecz ma typ na stronę, którą wskazują liczby — faworyta, który daje punkty, albo underdoga, który je dostaje — oraz odsetek meczów obu drużyn, w których taki handicap by wszedł. Działa to dla całego meczu, 1. połowy i 1. kwarty.

Handicap -6,5 oznacza, że faworyt musi wygrać co najmniej 7 punktami. +6,5 na underdoga wchodzi, gdy przegra najwyżej 6 punktami albo wygra. Przy linii całkowitej, np. -6, wygrana dokładnie 6 punktami to zwrot stawki. Nasza linia to prognozowana przewaga zaokrąglona do pół punktu — im dalej od linii rynku, tym większa przewaga typu.

Patrz na trzy liczby naraz: różnicę między naszą linią a rynkiem, odsetek pokryć w ostatnich meczach i to, jak mocno wahały się wyniki drużyn. Duża przewaga przy wysokim pokryciu i małej zmienności to najmocniejszy sygnał; sama różnica przy kilku meczach historii to jeszcze nie pewność.

Atut własnego parkietu jest w koszykówce wyraźny i różny w każdej lidze — w NBA to niecałe 2 punkty, w wielu ligach europejskich 3–4. Liczymy go z zakończonych meczów każdej ligi z ostatnich dwóch lat, dlatego ta sama różnica średnich daje inną prognozę w Eurolidze, a inną w NBA.

Końcówka meczu zmienia handicap bardziej niż sumę punktów: faworyt z wysokim prowadzeniem wpuszcza rezerwowych, a przegrywający fauluje taktycznie. Dlatego pokazujemy też odsetek wyrównanych meczów każdej drużyny — w nich decyduje ostatnia minuta, a nie forma.