Manchester City przechodzi kadrową rewolucję pod Marescą

Manchester City wszedł w nowy etap. Po latach wyjątkowej stabilności kadrowej, kojarzonej z erą Pepa Guardioli, zespół prowadzony dziś przez Enzo Marescę funkcjonuje w zupełnie innych realiach. Dane pokazują, że skala zmian personalnych jest bardzo duża, a to może mieć znaczenie nie tylko w dłuższej perspektywie, ale również przed derbowym starciem na Old Trafford.

Od modelu stabilności do szerokiej przebudowy

Przez wiele sezonów Manchester City był przykładem drużyny, w której trzon składu pozostawał niemal nienaruszony. U Guardioli rotacja istniała, ale najważniejsi piłkarze regularnie stanowili o sile zespołu także w kolejnych rozgrywkach. Teraz sytuacja wygląda inaczej.

Według przytoczonych danych, aż 37,2% ligowych minut z poprzedniego sezonu wymagało zastąpienia. To wskaźnik zdecydowanie wyższy niż średnia z dziesięciu sezonów Guardioli, która wynosiła 14,5%. Co więcej, w czterech kampaniach poziom ten nie przekraczał nawet 7,5%. Taka różnica dobrze pokazuje, jak głęboka jest obecna przebudowa.

W praktyce oznacza to, że Maresca musi nie tylko walczyć o wyniki z tygodnia na tydzień, ale jednocześnie budować nową strukturę zespołu. To zadanie znacznie trudniejsze niż wejście do gotowego, ukształtowanego projektu.

Niepokojące sygnały mimo braku strat punktowych

Na razie korzystanie z relatywnie nowych zawodników nie kosztowało City punktów w Premier League, ale nie brakuje sygnałów ostrzegawczych. Dobrym przykładem był mecz z Coventry, który powszechnie uznawano za spotkanie, w którym gospodarze powinni wyraźnie dominować.

Tymczasem rywal stworzył sytuacje wycenione przez Optę na 1,37 xG. Jeszcze bardziej wymowna była liczba strzałów oddanych przez gości. Coventry zakończyło mecz z 12 uderzeniami, a to statystyka, która na stadionie City przez lata należała do rzadkości. W ciągu dekady pracy Guardioli w Premier League tylko nieliczni przyjezdni osiągali taki pułap, a w tym gronie nie było beniaminków.

To nie musi jeszcze oznaczać kryzysu, ale może sugerować, że zespół nie jest tak szczelny i uporządkowany jak dawniej. Przy dużej liczbie nowych twarzy jest to zresztą zjawisko dość naturalne.

Nowe nazwiska, nowe role, mniej automatyzmów

Najciekawiej widać to przy analizie personaliów. Skład wyjściowy przeciwko Coventry nie był anonimowy, ale część piłkarzy swoją renomę budowała wcześniej poza Manchesterem City. Symboliczny jest choćby fakt, że Rayan Cherki był piątym najdłużej związanym z klubem zawodnikiem, mimo że dołączył dopiero zeszłego lata.

Jeszcze mocniej wybrzmiewa sytuacja w kluczowych strefach defensywnych. Wśród piłkarzy obsadzających bramkę, środek obrony i pozycję defensywnego pomocnika tylko jeden był zawodnikiem City na początku sezonu 2025-26. To pokazuje, jak bardzo zmienił się kręgosłup drużyny.

Wpływ na obraz kadry miały też odejścia ważnych postaci. Z klubem pożegnali się między innymi Bernardo Silva i Rodri, czyli gracze o ogromnym znaczeniu dla wcześniejszych sukcesów. W tekście wskazano również na krótsze i mniej udane epizody innych piłkarzy, co podsuwa wniosek, że ostatnia polityka transferowa City nie była wolna od błędów.

City na tle ligi. To nie jest już wyjątek, ale skala robi wrażenie

Manchester City nie jest jedynym klubem z wysokim wskaźnikiem zmian, ale znajduje się w ścisłej czołówce Premier League pod tym względem. Większą rotację mają tylko Aston Villa, Tottenham, Newcastle i Brighton. To również jedyne zespoły, które mogą dorównać lub przebić City pod względem liczby zawodników z dużym dorobkiem minut z poprzedniego sezonu, a bez występu w obecnych rozgrywkach.

Nieco poprawić ten obraz może powrót Jérémy’ego Doku, ważnego piłkarza poprzedniego sezonu, który w obecnej kampanii ligowej jeszcze się nie pojawił. Jego obecność zwiększyłaby poziom ciągłości kadrowej, ale i tak nie pozwoliłaby City dojść do ligowej średniej wynoszącej 31,9%.

Dla Mareski to zatem moment prawdy. Manchester City nadal ma jakość, by wygrywać, ale dane sugerują, że drużyna jest w fazie przejściowej. A to zwykle oznacza mniej automatyzmów, większe ryzyko błędów i konieczność szybkiego budowania nowej tożsamości.